"ken" ile biten kelimeler(106)
- ahidşiken
- ahlaken
- akdiken
- aken
- alken
- balaken
- batken
- bayülken
- beken
- belirtken
- belitken
- bileşken
- bitişken
- böken
- büken
- büyütken
- cepken
- çakırdiken
- çeken
- çekişken
- çelişken
- çepken
- çerken
- çubukdiken
- değişken
- derken
- devitken
- didişken
- diken
- direşken
- dövüşken
- eken
- elbüken
- eriken
- erken
- etken
- girişken
- göreşken
- güldiken
- gültiken
- hareken
- hukuken
- iken
- ikinizken
- ikisiyken
- iletken
- ilişken
- karadiken
- karatüken
- kefken
- ken
- keyken
- konken
- köken
- köreken
- küldöken
- leken
- liken
- manken
- mantıken
- maroken
- masken
- meken
- meleken
- mesken
- mülken
- müştereken
- naldöken
- olcayterken
- ortasöken
- öfken
- önetken
- ötüken
- öyken
- palandöken
- pirinçeken
- pişken
- sabanbüken
- samandöken
- sarıdiken
- sirken
- söken
- sövüşken
- suçeken
- süperiletken
- şarlken
- şebeken
- teberrüken
- tehliken
- teneken
- tepken
- terdöken
- terken
- tiken
- traken
- tüken
- uluğkeyken
- ülken
- üretken
- yabaniakdiken
- yarıiletken
- yeleken
- yelken
- yemişken
- yesuken
- yünbüken